Toptalenten

Hoe het allemaal begon...
Wil Besseling is op 14-jarige leeftijd begonnen met golf op de golfclub Westfriese. Wil ging met heel veel plezier golfen en had er veel aanleg voor. Na twee jaar geen golf te hebben gespeeld werd Wil Nederlands Kampioen Matchplay op de Hilversumse. Daarna ging het snel: in 2004 eindigde Wil op de derde plaats op het WK voor amateurs in Puerto Rico. Hierna is Wil als full-time golfer aan de slag gegaan.

2006 - Scoren in de amateurtijd
Vanaf 2001 tot en met eind 2006 maakte Wil deel uit van de B Selectie, Jong Oranje en Oranje selectie van de NGF. In die jaren heeft Wil een aantal Nationale Kampioenschappen gewonnen. Waaronder het Nationaal Open in 2006 waar hij in een play-off tegen zijn huidige teamgenoot Joost Luiten speelde en won.Het sportieve hoogtepunt was dan ook het winnen van het WK Individueel en Teams in oktober 2006. Hierna was het tij officieel gekeerd en ging Wil voor professional golfen.

2007 - Als professional aan de slag
In 2007 is Wil Besseling, na goed overleg met enkele personen, professional geworden bij Golf Team Holland. Het jaar begon goed voor Wil op de EPD Tour en al snel behaalde hij zijn eerste toernooioverwinning. Eind februari won hij het Real de Faula Classic. Dit seizoen bleef bij die ene overwinning, maar Wil eindigde het seizoen wel op de vijfde plaats van de EPD Order of Merit. Dit resulteerde in een kaart voor de Challenge Tour voor het jaar 2008.

2008 - Challenge Tour op
Doordat het Challenge Tour seizoen pas echt vanaf maart van start gaat in 2008, heeft Wil Besseling ervoor gekozen om mee te doen aan de toernooien van de Hi5 Pro Tour. Dat dit een goede keuze is geweest blijkt wel uit het resultaat van de eerste wedstrijd waar hij aan deel nam. Na een eerste ronde van level-par 72 volgden twee bogey-vrije rondes van 64 en 69 en in de play-off rekende hij af met een lokale Spanjaard, om zo wederom te zegevieren op Spaans grondgebied. Het seizoen is dus perfect begonnen.

2008 was voor Besseling een goed jaar op de Challenge Tour. In 22 gespeelde toernooien wist hij 18 keer de cut te halen, in 3 toernooien eindigde hij als runner-up en in 1 toernooi wist hij de overwinning op te eisen. Dit gebeurde in het Colombia Masters, wat op overweldigende wijze werd gewonnen door onze landgenoot. Aan het begin van de week was het nog geen eens zeker of Besseling wel mee kon doen met dit toernooi omdat het namelijk een co-sanctioned toernooi betrof tussen de Challenge Tour en de Tour de Las Americas. Besseling's ranking was destijds nog niet al te goed en moest hij aantreden in de monday-qualifier, waar hij vervolgens zonder al teveel moeite doorheen kwam.

Besseling stond al direct aan het begin van het toernooi dicht bij de leiding met een openingsronde in 67 slagen, 1 slag meer dan de leider. Een tweede ronde van 66 slagen deed hem een plaats stijgen naar de gedeelde leiding met 2 andere spelers, maar die konden het birdiegeweld van Besseling in de 3de ronde niet volhouden. Met een 69 lukte het hem eindelijk een gat te slaan met de concurrentie. Met een tussentijds totaal van -11 ging Besseling de finale ronde in, die hij geweldig begon. De eerste 9 voltooide hij in slechts 31 slagen en de concurrentie keek hopeloos toe hoe Besseling de baan aan het afbreken was. Een bogey op 12 gaf de rest misschien nog een beetje hoop maar doordat Besseling dit foutje direct meer dan goed maakte met een geweldige eagle op hole 13, gooide hij definitief de deur dicht. Met een voorsprong van 7 slagen was het een afgetekende en welverdiende overwinning voor de 22-jarige Besseling. Hij verdiende ruim € 18.000 en kwam daardoor op de 6de plaats van de Order of Merit terecht. Besseling zou het hele seizoen rond deze plek bivakkeren.

In totaal wist Besseling maar liefst 8 keer bij de beste 10 te eindigen, waaronder 3 2e plaatsen in Belgie, Geneve en Denemarken.

Met bijna € 90.000 aan verdiend prijzengeld en de daarbijbehorende 15e plek op de Order of Merit was het vooraf gestelde doel gehaald (kaart voor de European Tour) maar Besseling heeft in de laatste toernooien toch wel het een en ander laten liggen. Het laatste toernooi, de Grand Final in Italie, besloot Besseling met een teleurstellende 77 en werd daardoor door een aantal spelers voorbij gegaan op de geldlijst.

Dat gezegd hebbende is het vooral een groot compliment waard dat Wil Besseling zich binnen 2 jaar van de EPD Tour heeft op weten te werken naar de European Tour, de hoogste divisie van het Europese golf. 2009 zal een zwaar en leerzaam seizoen worden voor de jonge pro.

2009 - Naar de European Tour

Schreven we in 2007 nog over Besseling op de EPD Tour, een jaar later was het over Besseling op de Challenge Tour. En dankzij zijn hoge eindklassering mocht Besseling in 2009 aantreden op het hoogste Europese platform: de European Tour. Het bleek een vol seizoen te worden met 23 gespeelde toernooien. De verwachtingen vooraf waren wellicht iets positiever dan hoe het jaar uiteindelijk is verlopen maar wel kan worden gesteld dat het een leerzaam jaar is geweest. Met 12 gehaalde cuts, een gemiddelde score van net onder de 73 slagen en € 87.000 aan verdiend prijzengeld was het geen topjaar en was het niet genoeg om zijn verblijf op de Europese Tour met minimaal een extra jaar te verlengen.

Het seizoen begon rustig met in zijn eerste vijf toernooien een gehaalde cut in Zuid-Afrika (65ste) en in Maleisie (54ste). Twee toernooien later op Madeira behaalde Besseling met een derde plaats zijn beste finish tot nu toe op de Europese Tour. Met grote kans om het toernooi te winnen kwam Besseling slechts twee slagen tekort maar wist alsnog wel € 40.000 aan prijzengeld mee naar huis te nemen, een verachtvoudiging van zijn prijzengeld tot dan toe. In zijn volgende zeven toernooien wist Wil Besseling zes maal de cut te halen maar beter dan een 47ste plaats in het BMW Italian Open werd het niet. In de zeven daaropvolgende toernooien bleef de teller op nul staan en werd de kans op lijfsbehoud op de Europese Tour per toernooi kleiner. In de afsluitende toernooien werd nog wel een kleine € 11.000 bij elkaar gespeeld maar het was niet genoeg om bij de beste 125 van de Order of Merit te eindigen. Net als teamgenoot Inder van Weerelt zat er voor Wil Besseling ook niks anders op dan weer een stap terug te doen en op de Challenge Tour te spelen, die tour waar hij in het voorgaande jaar 2008 zoveel indruk wist te maken.

2010 – Geen progressie op de Challenge Tour

Het verblijf op de Europese Tour 2010 werd niet verlengd met nog een jaar en zat er dus niks anders op dan terug te keren naar de Challenge Tour. In 2008 liet Besseling al zien zich hier thuis te voelen met een overwinning en directe promotie naar de Europese Tour. Dit jaar was dit weer het doel, en aan de instelling lag het niet maar de resultaten waren niet goed genoeg om promotie af te dwingen. In 19 gespeelde toernooien wist Besseling slechts acht keer de cut te halen, twee keer hiervan in de top-10 te eindigen en daarmee iets meer dan € 17.000 bij elkaar te spelen. Met een gemiddelde score van 71.83 per ronde zat het wel goed alleen de uitschieters naar beneden kwamen te weinig voor. Het begin van het seizoen zag er veelbelovend met een elfde plek in het openingstoernooi in Argentinië en, twee wedstrijden later, een zevende plek in het Turkish Airlines Challenge. De daaropvolgende toernooien gebeurde er weinig spectaculairs, tot het Credit Suisse Challenge in Zwitserland in juli. Met een geweldige openingsronde van 64 slagen was Besseling weer bovenin het klassement te vinden, en alhoewel hij uiteindelijk niet wist te winnen, eindigde hij als tiende. Met uitzondering van een 13de plek in de Wales Challenge eind augustus was de tweede helft van het seizoen weinig bijzonder.
Aangezien directe promotie niet werd afgedwongen deed Besseling een poging om via de Q School een kaart voor de Europese Tour te bemachtigen maar met het missen van een plek in de Q-finals viel ook deze mogelijkheid weg. Ook in 2011 zal Wil Besseling weer een vol seizoen meedraaien op de Challenge Tour. Met een frisse blik en een jaartje meer ervaring zal Besseling er alles aan doen om volgende seizoen zo succesvol mogelijk te laten verlopen.

Interview met Wil Besseling over 2010